وه فره لیوله و  ری به نانه و که س له که س  نه یری خه وه ر

سوز  ِ سه رده و  زمسانه و  که س له که س نه یری  خه وه ر

سا   خسیه  بال  ِ  مه رگ   له ریو   ده روه چه یل    ِ زنه ی

هه رکه سی له هول  ِ گیانه و که س له که س نه یری خه وه ر

هه رچی  نورم  که س  نیه ناسم   گیشت  ِ  بیگانه س عه زیز

ته رف تیونن  کورده گان  و  که س له که س نه یری خه وه ر

که س  خه وه ر  نه یری  وه  سوز  له  شون  ِ  یاران  ِ قه دیم

دل که نینه  و پابرانه  و  که س  له  که س  نه یری   خه وه ر

خه یزه رانه یل    ِ   بلین   خه م   دانه   له    ژیر    ِ   وه فر

جه نگ   ِ  زه یو  ئاسمانه  و که س  له کس نه یری خه وه ر.

                              ******************

هه نای ت تیه ید

که تیبه ی لال  ِ تاق وه سان

زوان وا که ی

وه له چه وه یل  ِ سه خت  ِ سان

ئرمیس رشی .

کی ئیو شی

سان دلی سه خته ؟

وه که له وا

ک مزگانی  ِ زنگانی

ده یده دارسان  ِ سزیای

دلی وه بون  ِ ت گه رمه .

ت

ت ک نه ز  ِ ده سه یلد

گورپه ی گیان  ِ زه مین و

زنگانییه .

         ************

ترجمه:

به گاه  ِ آمدن ا َت

کتیبه های  ِ لال  ِ تاق بستان

زبان می گشایند

و چشمان  ِ خشکیده ی  ِ سنگ

اشک ریزانند .

که می گوید

سنگ

دل اَش سنگ است ؟

و باد  ِ نو بهار

که زندگی را

به جنگل های  ِ سوخته مژده گانی می دهد

دل ا َش

به بهانه ی  ِ تو بند است

تو

تو که نبض  ِ دستان ا َت

هُرم  ِ جان  ِ زمین است و

زندگی .