من به طرز ِ شگفت انگیزی
سعید ِ عبادتیان هستم
در تیر ماه ی دور و دیر
از شعر زاده شدم
از شعر و فراموشی
نمی دانم
گلوبند ِ کدام پری زاده را دزدیده ام
که به تاوانش
به زبان هجرتم داده اند
وطن من زبان ِ من است
سرزمینی
در زیبایی و رنج ِ توأمان
نیمی انسانم و
نیمی افسون
چون مرزی شکننده و لغزان
در آفتاب و
سایه......

---